De herfst nadert. Althans volgens de kalendertijd. Bij mij in de tuin was de herfst al veel eerder zichtbaar. De tuin
raakte eerder leeg dan vorig jaar. De verkleuring van de bladeren was al een tijdje aan de gang. En het rook eind
augustus al naar de herfst. Het is nog steeds heerlijk om een rondje langs Waterland te fietsen. De zon die soms met een kleurtje afscheid neemt van de dag, de geur van die boeren die hebben gemest en de vogels die overvliegen. Het maakt mij ook weemoedig.

Jaap Voigt schrijft in zijn boek “ Leven en werken in het ritme van de seizoenen”: de herfst is een tijd waarin het gaat
over een combinatie van kracht en inkeer in jezelf. Het is een tijd van voorbereiding; een tijd waarin jij je gereed maakt
voor de winter, het seizoen van de vernieuwing. Het is nu tijd de balans op te maken en na te denken over wat
verworven is en daar lessen uit te trekken. In deze tijd trekt de geest zich terug uit wereldse
zaken en vanuit hetgeweten wordt beoordeeld wat winst en wat verlies heeft gebracht. Daardoor komt “ je kiel dieper te liggen”, Je wordtkrachtiger omdat er sprake is van zelfkennis. Je krijgt meer zicht op je eigen kracht en zwakheden.